Do you feel hopeless?
Do you feel empty?
Do you feel lonely?
Do you feel alone?
Do you have problems?
Do you have suicidal thoughts?
Bale ngayon na lang ulit ako inabot ng ganitong oras sa harap ng computer. Actually, two days pa lang naman akong "natutulog" ng maaga,
Tama ng intro. Eto ang kwento, nagpacheck-up na ako tungkol sa insomnia ko dahil inaabot na ko ng 7AM at gising na gising pa rin ako. Ganyan na kalala yung insomnia ko. Kaya ayun sinamahan na ko ng aking inay sa doktor/psychologist para magpacheck-up. Mga hapon na kami nakarating sa clinic.
Anyway, pagpasok ko dun, may dalawang babae sa loob na pasyente. At nilista ko na yung pangalan ko. Tapos may isa pa kong nakitang pasyente sa labas naman. Ang ingay- ingay at sigaw ng sigaw pero hindi ko maintindihan yung sinasabi niya. Yung isang babae naman, yung nasa loob, divorce sa asawa at walang anak. Tapos yung isa pa, malayo naman sa asawa at kakaresign lang sa trabaho. Ako lang yung pinakabata dun. Lahat sila e parang nasa 30-40 ang edad. Pero isa lang ang sigurado ko, iisa lang kami ng problema. Lahat kami hindi makatulog.
Nung ako na yung papasok para magpacheck-up. Ayun, ayan ang mga tinanong sakin ng doktor. Yung mga nasa itaas. Hindi ko naman siya madiretso dahil hindi ko naman alam ang isasagot. Hindi ko siya maisagot ng oo o hindi. Kaya puro kibit- balikat lang ako at malaking ewan ang sinasagot ko.
"May problema ka ba?", tanong niya. Ang sabi ko, "Lahat naman ng tao may problema". At ayun hindi siya nakasagot. Tapos tinanong niya pa ko tungkol sa kung anu-ano pati yung nanay ko. Na sinasabing lately nga daw e nagiging iritable at masungit ako. Na hindi naman daw ako dating ganun. Sabi ng doktor epekto daw ng kulang sa tulog. At meron daw akong mild depression. Tangina di'ba?
Kaya ayun, niresetahan ako ng tatlong klase ng gamot. Yung dalawa e para pampatulog daw. Yung isa e para sa mood stabilizer. Putangina. Kinokontrol na ng gamot ang mood ko. Sosyal. Tapos iyon, sinabihan pa ko ng doktor na huwag daw muna kong magcomputer. Tapos sinagot ko siya na, "As in wala? Anong gagawin ko?". "Maglinis ka ng bahay, manood ka ng tv, lumabas ka, makihalubilo ka sa mga tao."
Anyway, ayun pagkauwi nga, hindi na pinabuksan sakin yung pc namin. Buti na lang dineactivate ko na yung Facebook at Twitter ko dahil trip ko lang at nakakaasar na ang mga tao dun. Tapos, pinainom na nga ako ng gamot. Nakatulog naman ako. 9:30PM pa lang. Pero eto ang masaklap, nagising ako ng 12AM. Kaya iyon, tulala na naman dahil hindi nga pwedeng buksan si pc. Hanggang 4AM siguro kong pabaling- baling lang sa higaan at humanap ng tamang pwesto. Nagbasa rin ako libro para antukin. Tapos nakita ko ng nanay ko dahil bukas pa ang ilaw sa kwarto ko, tapos pinainom pa ko ng gatas.
Sa ngayon, hindi pa rin ako gumagaling kung sakit man to. Pero nag-improve naman ng kaunti. Kaya ko ng matulog ng 3AM. Tinigil ko na rin yung gamot dahil ayokong maging dependent sa sleeping pills. Mukhang mas mahirap yata yun at baka ma-overdose pa ko. Pati pala yung sinasabing mood stabilizer shit e hindi ko na rin muna iniinom. Dahil feeling ko wala namang epekto. Kaso sayang ang mahal, PHP30 isa. Ewan ko ba, pinagkakitaan yata ako ng doktor. Sabi niya nga bumalik daw ako sa June 6, para tignan kung may improvement pero ewan kung babalik ako dahil tinatamad ako. Ang layo kasi nun, babiyahe pa ng isang oras.
Ang masasabi ko lang, okay naman ako kung gusto niyo lang malaman. Pwe.
